Aleksander Kamiński: – opowieść o polskim sercu.

„W audycji radiowej poświęconej ostatnio wydanej książce autorki, Józefa Helenowa wyraziła żal, iż Kościół w pewnym okresie nie zajął właściwego stanowiska wobec Jacka Kuronia.

A ja upominam się o dobrą pamięć Aleksandra Kamińskiego, wspaniałego człowieka i wychowawcę młodego pokolenia. I o otwartość i o zajęcie odpowiedniego stanowiska względem konfidentów, którzy go osaczali.

Aleksander Kamiński, urodzony w 1903r. w Warszawie, osierocony, jako 13 letni chłopak w Kijowie, mieszka u wuja, który w czasie rewolucji zostaje zamordowany. Aleksander Kamiński musi przetrwać sam. Związuje się z Polonią Humańską i jej drużyną skautową, która staje się jego domem. Korzeni jego późniejszych pasji należy szukać w tej humańskiej drużynie harcerskiej.

Jako 19-letni mężczyzna Aleksander Kamiński pisze w pamiętniku:

?Bo nie dość jest myśleć o Polsce?Trzeba samemu reprezentować jej nowy duch?.

Już w Polsce wstępuje na Uniwersytet Warszawski, studiuje historię i archeologię, w 1928 uzyskuje stopień magistra filozofii. Pracuje równolegle w Radzie Głównej Opiekuńczej miasta Pruszkowa, całym sercem oddany wychowaniu harcerskiemu przechodzi hierarchię stopni. Instruktor, komendant Chorągwi Mazowieckiej ZHP, powołuje ruch zuchowy.

Gdy wybucha wojna Aleksander Kamiński przebywa z żoną w Górkach w Beskidzie Śląskim. Wsiada na rower i jedzie bronić Warszawy. Prowadzi Dom Sierot dla dzieci ofiar wojny, inicjuje wydawanie Biuletynu Informacyjnego. To maleńkie pisemko stanie się wkrótce organem ZWZ i AK i jest największym pismem podziemnej Europy, zgodnie ze słowami Marii Straszewskiej, związanej również z Szarymi Szeregami.

www.askon.waw.pl

Jakiś czas później żona wyrusza za nim z Górek pieszo, zabierając w plecaku pracą magisterską męża o Jadźwingach, uważa ją za bardzo cenną rzecz. I była to słuszna decyzja, gdy w 1950r. likwidowany jest przedwojenny ZHP, Aleksander Kamiński , usunięty wtedy z Uniwersytetu, zajmuje się tematem pracy magisterskiej. W 1959 roku habilituje się a 10 lat później otrzymuje tytuł profesora.

Donosił na ?Kamyka? Kazimierz Koźniewski, konfident z wyboru, jeden z najcenniejszych współpracowników UB i SB, donosił na Szare Szeregi podpisując donosy „za prawdziwość tego, co napisałem ręczę ? Kazimierz Koźniewski harcmistrz ZHP”.

Kazimierz Koźniewski mówił o sobie: ?nie umiałem prosto wbić gwoździa, nie umiałem rozstawić namiotu, ale byłem namiętnym dziennikarzem harcerskim? a w donosach pisał, iż zbiera mu się na wymioty, gdy Oni (harcerze) śpiewają piosenki harcerskie z Powstania Warszawskiego.

W tym czasie budował harcerstwo również Jacek Kuroń, patronem tego harcerstwa był Karol Świerczewski. Jacek Kuroń budował je nadal, gdy po Październiku 1956r. instruktorzy przedwojennego, skautowego harcerstwa, wyrzuceni wcześniej czy wracający z sowieckich łagrów (np. Józef Grzesiak ?Czarny?) próbowali odbudować polskie harcerstwo.

Aleksander Kamiński powiedział przed śmiercią (wypowiedź córki), iż: gdyby chciał coś przekazać młodym to przede wszystkim to, żeby coraz silniej odczuwali smak dawania, a coraz słabiej smak brania.
I to właśnie tak pięknie kojarzy się z cnotami chrześcijańskim, których orędownikiem jest zapewne ?Tygodnik Powszechny?. Dlatego upominam się o pamięć Aleksandra Kamińskiego. W Zaduszki udałam się na Cmentarz Powązkowski, nie zobaczyłam na grobie ?Kamyka? wiązanki ze wstążką Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa choć była taka na grobie „Orszy”.

Kamienie na Szaniec.

Ja marzę o państwie, które jest uczciwe względem obywateli i o uczciwych środowiskach opiniotwórczych.
Bożena Ratter”

O Karolu Świerczewskim dla tych, którzy go nie znają: Generał Świerczewski; kto szanuje zdrajcę i pijaka?

Autor

Piotrek

Cóż, ten świat nie zawsze działa według norm, które zakładasz,że istnieją...? Co jest dobre co złe? Czy lepiej milczeć na ten temat, czy mówić? Zdecydujcie sami, ja już podjąłem decyzję.

2 myśli w temacie “Aleksander Kamiński: – opowieść o polskim sercu.”

  1. może lepiej przybliżyć działalność harcerską, czy raczej komsomolską autorytetu moralnego „nocnej zmiany”

    http://www.ivrozbiorpolski.pl/index.php?page=walterowcy

    tekst w całości z powyższej strony

    Walterowcy – potoczna nazwa antypolskiej organizacji młodzieżowej, powstałej w 1955 roku nazwanej od pseudonimu Karola Świerczewskiego – Kręgiem Walterowskim, a następnie Hufcem Walterowskim.

    Hufiec Walterowski miał na celu stworzenie w Polsce drużyn młodzieżowych na wzór radzieckiej Organizacji Pionierskiej imienia W. I. Lenina. Podstawą ideologiczna funkcjonowania Walterowców została opracowana z uwzględnieniem wskazań radzieckiego pedagoga Antona Makarenki. Dzieci i młodzież w hufcu walterowskim została odcięta od tradycji polskiego przedwojennego harcerstwa i skautingu, była poddawana ostrej sowietyzacji.

    Założycielem hufca i jego ideologiem był Jacek Kuroń, pomimo jego wysiłku, osiągnięcia hufca były mizerne. W praktyce wyszkolił 2 komsomolców Adama Michnika i Seweryna Blumsztajna. i kilku pomniejszych, którzy później po 1989 roku otrzymali dzięki temu lukratywne posady. Ostatecznie Hufiec został zlikwidowany przez władze PRL-u w 1961 r.

Możliwość komentowania jest wyłączona.