Niedawno zmarła Joanna Kołaczkowska. Pamiętam z tamtych lat „Baśń o Ludziach stąd”. Ich surrealistyczne teksty, zawierające też elementy z naszej rzeczywistości przedstawione w krzywym zwierciadle, bardzo trafiały do mojego poczucia humoru.
W necie na YT znalazłem z roku 1997 jeszcze inny szalony program z ich udziałem. Jakość VHS, ale wydaje się mi że dla miłośników Kabaretu „Potem” i śp Joanny Kołaczkowskiej nie ma to większego znaczenia…
W naszej przestrzeni publicznej nazywa się to ogólnie: „Pro-Life”. Nie tutaj jest miejsce do dyskusji czy jest to właściwe określenie. Skłaniałbym się do określenia: Szacunek dla Każdego Życia. Organizacje, które chcą budować szacunek dla życia jako takiego. Rozumiem jednak że musi to być jakoś hasłowo ujęte. Być może określenie „pro-life” jest dobre do tego celu.
Jednym z przykładów stron promujących szacunek dla życia jest:
W programie znanego pasjonata historii, pada kilka znamiennych zdań:
Przy okazji opowieści o obozie NKWD (Błótko), który był przeznaczony dla żołnierzy AK, mordowanych tam, w tym obozie, narrator programu opowiada o planach UPA. O bitwach, które toczyły się, gdy bandyci z UPA chcieli zrobić drugi Wołyń, tu na centralnej polskiej ziemi. Nie udało się, to mołojcom, ponieważ na tych terenach było już pełno oddziałów AK. I tutaj doszło do wielu bitew, obrony polskich wsi. Tam na Wołyniu ich nie było – bo nie wiedzieli jeszcze wtedy, co się szykuje. Tutaj stawiła Polska opór. Pamiętajmy o tym.
Pamiętajmy też o tych dzielnych AK-owcach, których śmierć była głównym tematem tego dokumentu. Zbrodniarze z NKWD i zdrajcy z komunistycznych struktur PKWN, które narzuciły nam okupację sowiecką, skrwawiły Polskę powojenną. Zginęli najlepsi synowie naszej Ojczyzny. Cześć ich pamięci i na zatracenie ich katów. Dlatego chociażby nie można mówić dobrze o okresie okupacji za PRL-u. Bo to była okupacja, zatwierdzona przez zdrajców czerwonych pochodzenia polskiego. TO ich wnukowie, narzucali i narzucają nam do tej pory swoje wizje przyszłości, gdzie Polska nie jest Polską, tylko jakąś przystawką Niemców, Rosjan kogokolwiek. Zdrajcy. Po prostu Zdrajcy.
Dziękujemy Pnie Adamie Sikorski (Kanał Historyczny Adama Sikorskiego).
Lubiłem słuchać i oglądać Pana Mazurka w RMF. Teraz „śledzę” go w ZERO. Od jakiś 15 lat wiem to co mówi Pan Mazurek na początku tego programu.
Media społecznościowe. Prowadzę sobie mojego bloga od mniej więcej tylu lat. Wcześniej pod inną domeną, parę razy na różnych innych podstronach stowarzyszeniowych. Wydaję bardzo skromną sumę pieniędzy na utrzymanie serwera i domeny. Nie zarabiam na tym. Jedyne polecenia – bo nie reklamy na blogu, to polecenia Przyjaciół, którzy pomagają mi w prowadzeniu tych działań.
Moim celem nie jest kasa – ale poszerzenie wiedzy na parę tematów. Dlatego też nie pretenduję do poziomu ZERO czy jakiegokolwiek innego komercyjnego działania. Ale, moi drodzy już w 2010 roku zauważyłem że poprzez działania medialne – w rodzących się wtedy przekazach społecznościowych, komunikatorach itp zacząłem docierać do lawinowo narastającej rzeszy osób natrafiających na mój przekaz. Po startach z tak zwanych nie biorących miejsc w wyborach samorządowych (pierwszy start 2010), dostrzegłem wzrost o kilka tysięcy procent wejść na moje strony, blogi, wpisy…itp. Przekaz szedł lawinowo. Przez 15 lat jakie minęły od tego czasu dotarłem do setek tysięcy osób, czy to przez współdziałanie i inicjowanie programów dokumentalnych, dawanie wywiadów, organizację spotkań (ks Isakowicz, Krzesimir Dębski, dr Lucyna Kulińska, Ewa Siemaszko, Profesor Adam Ostanek…inni…), wpisy internetowe, wszelkie inne działania lokalne i ogólnopolskie…
Jest potęga w mediach społecznościowych, w ludziach – w NAS po prostu. Nie doceniamy tego. Ale właśnie poprzez nas możemy zmieniać rzeczywistość. Zmieniać też i tych, których wybieramy do reprezentowania nas. Musimy jednak trochę się wykazać; zainteresować i wybrać. Może też w wolnej chwili zapoznać z innymi myślącymi podobnie. Budować.
I tutaj Pan Mazurek ma całkowitą rację:
Mazurek zamiata – i nie chodzi wcale tylko o KPO, pokazuje przede wszystkim siłę mediów społecznościowych i to że obawy są po wszystkich stronach sceny politycznej…
Warto, ponieważ mieszkamy tutaj, nasza kasa jest tutaj rozdawana, a jednak można, naprawdę można coś ogarnąć: wspólnie. Trzeba tylko się zjednoczyć. Wcale niekoniecznie w jakiejkolwiek partii.
Bądźmy Polakami, bądźmy obywatelami spróbujmy być odpowiedzialni. Do tego potrzeba trochę czasu poświęcić, pogadać z innymi i coś wspólnie zbudować. I wiem że to daje efekt.
Przez te lata moi drodzy, dotarłem pośrednio i bezpośrednio do dziesiątek, a patrząc na ilości wejść na strony, filmy z YT, zasięgi itp to do: setek tysięcy osób. Na każdej ulotce, którą drukowałem w każdych wyborach w jakich brałem udział był link do blogu i opisane o co walczę – o prawdę historyczną, o pamięć, o wolność wyboru (posiadania środków obrony), też o obronę godności życia ludzkiego. Zdarza się że ludzie podchodzą do mnie w sklepach, po mszy św i pozdrawiają, poznają, gratulują (ostatnio stało się to wczoraj). To działa moi drodzy. Czasami wystarczy tylko przekazać ulotkę, adres strony, adres do filmu na YT. I budujemy społeczność świadomą, nie manipulowaną przekazami z gigantów medialnych opłacanych, aby przekazywały taką a nie inną wizję rzeczywistości, która komuś ma do czegoś służyć.
To ciągle Wasz wybór czy chcecie myśleć i decydować samodzielnie. Wiecie po co? Bo to nasz kraj, wspólny – jesteśmy Polakami. I jak chcemy to możemy być patriotami (czytaj właściwie, nie tak, jak przekręcają na; nacjonalistów – aby zdeprecjonować pojęcie i słowo „patriota”, „patriotyzm”). Nie dajmy się.
Dlatego kanał ZERO szczególnie się mi podoba. Jak na razie wydaje się że są niezależni. Oby tak było i by trwało dalej.
Ostatnio wiele doniesień mówi o zagrożeniach ze strony obcokrajowców. Czy powinniśmy się tym martwić? Jak odbierać w tym kontekście działalność ROG? Czy to po prostu zaniepokojeni obywatele, którzy w wolnym czasie postanowili interweniować?
Przykład z Wrocławia, jeżeli dotrze do wyobraźni, przeraża.
Zostawiam to Wam do rozwagi, jak podchodzić do tego szczególnego (jeszcze niezbyt widocznego) zagrożenia. Warto śledzić serwisy w poszukiwaniu naruszeń prawa. Chociaż odnoszę wrażenie, że nie szczególnie się odpowiednie organy przykładają do przekazywania o tym informacji. Obym nie miał racji…
Poznana dzięki wspólnym rekolekcjom w Cieżkowicach. Opowiedzieli mi ją mieszkańcy Bochni obecni na rekolekcjach. Jak wiele polskich historii i ta potwierdza hart ducha, wytrzymałość, godność, zaangażowanie, miłość do Ojczyzny, niesamowitą odporność na ból, tortury zadawane przez komunistów już po wojnie naszemu bohaterowi – Janowi Kotowi. Ten nieludzki, opresyjny, totalitarny system, jaki narzucili nam Sowieci za pomocą polskich zdrajców jest całkowicie i w 100 % godny potępienia. To tylko niewiedza ludzka może stanowić inaczej.
Studiował filozofię i historię na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie.
Został co najmniej 10 razy mistrzem Polski w pływaniu, pobił 20 rekordów Polski (indywidualnie i sztafeta).
Na moim blogu znajdziecie trochę informacji o wybitnych Polakach, o których nie pamięta się obecnie – a którzy powinni mieć specjalne miejsce w szkolnych programach edukacyjnych.
Dlaczego tak się nie dzieje? Oto pytanie. Jestem ciekaw drodzy Czytelnicy czy zgodzicie się z moją opinią, że w polskich władzach nie ma zbyt wielu światłych Polaków rozumiejących potrzebę budowania; za pomocą przykładów z naszej historii – autorytetów moralnych. Ludzi, którzy wsławili się pracą i poświęceniem dla Polski, czy też wybitnych naukowców znanych na całym święcie poza Polską. Nasze podręczniki powinny się koncentrować właśnie na naszych wybitnych przedstawicielach nauk, czy też podróżnikach, odkrywcach, patriotach. Po co nam obce przykłady, kiedy mamy swoje?
Przykładowo poniżej w linku wspominani: Ferdynand Ossendowski chyba najbardziej znany na świecie polski pisarz, który wsławił się słynną książką o rewolucji czerwonych sowietów: „Lenin” (polecam), profesor Feliks Koneczny twórca teorii cywilizacji do tej pory uważanej za wybitną i uczonej (np w Niemczech). W Polsce praktycznie nie znani.
Na mocy ustawy RP jest to święto narodowe upamiętniające ofiary Ludobójstwa dokonanego przez min. OUN-UPA na obywatelach narodowości polskiej w okresie IIWS i po.
W tym dniu upamiętnialiśmy ofiary pod pomnikiem w Czerwonaku, pod tablicą-pomnikiem który powstał dzięki świętej Pamięci Maurycemu Kowalskiemu
Pana Maurycego poznałem około 15 lat wcześniej, kilkakrotnie opowiadał mi kresowe historie. Mieliśmy spisać pewną relację. Niestety, nie udało się. Pan Maurycy dożył 100 lat. Był założycielem Fundacji Kresowej i pamiętał o rodakach, którzy zginęli w Ludobójstwie jako pierwszy w powiecie poznańskim ich upamiętnił.
Dzień wcześniej podczas mszy świętej o godzinie 18.30 w Sanktuarium Świętości Życia na Osiedlu Poetów. Gdzie modliliśmy się o dusze ofiar, sprawiedliwych Ukraińców, ale też i po katolicku; o miłosierdzie dla zbrodniarzy.
Ważnym miejscem Pamięci jest też Łężyca w Zielonej Górze. Od 2010 roku docieram tam regularnie. Poniżej fotografia z obchodów w Łężycy.
Film dokumentalny „Zapomnij o Kresach”, który powstał w 2009 roku dzięki mojej inicjatywie, zawiera relacje osób, do których dotarłem w swoich wyjazdach w lubuskie, uzupełnione relacjami z terenu Walimia i okolic, gdzie też mieszkali przesiedleni kresowianie. Okazało się że współdziałał w wyszukiwaniu tych relacji Łukasz Kazek, którego poznałem jako młodego chłopaka w latach 90-tych, gdy z żoną w podróży poślubnej zwiedzaliśmy kompleks Walimia (Wolfberg). Już wtedy mocno się interesował historią.
Z pokazów filmu (Gdańsk):
Krótka rozmowa Solidarni 2010 (dostępna po zalogowaniu na YT):
Łukasz Kazek obecnie prowadzi swój niezwykle ciekawy kanał na YT (poniżej link do filmu na jego kanale).
Co do powstania samego dokumentu: znałem osobę, z rady programowej pisma „Inne Oblicza Historii” i poprzez rozmowę z nią zainteresowałem tematem gremium redakcyjne i redaktora naczelnego. Tak doszło do stworzenia konspektu scenariusza przeze mnie, rozwiniętego dalej przez reżysera Jana Łukasiaka. Pierwsze zdjęcia miały miejsce w Poznaniu nagrywaliśmy mojego Przyjaciela
świętej pamięci Pamięci ks Tadeusza Isakowicza Zaleskiego, na ulicy Kutrzeby w szkole gdzie organizowałem pierwsze z nim spotkanie w Poznaniu. Zdjęcia były robione po zakończeniu następnego spotkania, które udało się w tej szkole zorganizować. Następnie Janek kilka tygodni później wyruszył w lubuskie, aby nagrywać świadków.
Premiery odbyły się w następnym roku (w Poznaniu: w Pałacu Działyńskich, premiera połączona była z konferencją, na której byli specjalnie zaproszeni goście, eksperci: dr Lucyna Kulińska, ks Isakowicz Zaleski i Ewa Siemaszko; konferencję połączoną z pokazem miałem zaszczyt prowadzić osobiście), a dokument był dołączony do specjalnego egzemplarza IOH.
Projekt ustawy którego nie udało się wprowadzić w 2016 roku. Jego treść jest pisana przeze mnie jako asystenta społecznego posła Wojciecha Bakuna, po wyborach gdzie wszedł do sejmu z list K15 uznaliśmy że spróbujemy wprowadzić taki projekt, a on zostanie posłem sprawozdawcą. Niestety, nie udało się. Przyjęta została uchwała PiS mająca mniejszą rangę niż ustawa.