Autor: Piotrek

Cóż, ten świat nie zawsze działa według norm, które zakładasz,że istnieją...? Co jest dobre co złe? Czy lepiej milczeć na ten temat, czy mówić? Zdecydujcie sami, ja już podjąłem decyzję.

List otwarty w Sprawie pomnika upamiętniającego ofiary zbrodni Ludobójstwa na narodzie polskim.

Kto uzna ze zgadza się z treścią niech doda swoją akceptację. Po zebraniu większej ilości podpisów prześlę link na adres ROPWiM. Czytaj dalej List otwarty w Sprawie pomnika upamiętniającego ofiary zbrodni Ludobójstwa na narodzie polskim.

Mail od kresowian – „Kunert dopiął swego…”

Cytat z maila:
„…Kunert dopiął swego i wyrzucił planowany pomnik poza centrum Warszawy.”

PROJEKT

DRUK NR 1738

UCHWAŁA NR……………/2013

RADY MIASTA STOŁECZNEGO WARSZAWY Czytaj dalej Mail od kresowian – „Kunert dopiął swego…”

Gwałt na 5 letniej dziewczynce…

Pięciolatka z biednej dzielnicy na przedmieściach Delhi w poniedziałek została porwana przez napastnika, który miał ją więzić przez ok. 40 godzin w mieszkaniu w bloku, w którym mieszkali jej rodzice. W tym czasie gwałcił ją i torturował. W środę płaczącą dziewczynkę usłyszeli i znaleźli sąsiedzi.
W Indiach to jednak nie jest odosobniony przypadek:
„Po nagłośnieniu tych ataków w kraju, gdzie tradycyjnie dominują mężczyźni, zaczęto krytykować sposób, w jaki traktowane są kobiety. Zaostrzono kary za napaści seksualne i inne przestępstwa przeciw kobietom, np. handel nimi czy atakowanie ich kwasem. Utworzono też sieć specjalnych sądów zajmujących się wyłącznie przypadkami przemocy seksualnej.”

Wschodnio-azjatyckie kultury szczególnie kastowe, cechują się bardzo odmiennym podejściem do dzieci, niż jesteśmy do tego przywykli w Europie. Osobiście jestem zdania, że należałoby wskazać im drogę do „oświecenia” w tej materii. Uniwersalne zasady etyczne, o które walczymy powinny być domeną całej ludzkości – szacunek dla drugiej istoty żyjącej, dla życia i jej stanu.

Źródło cytatów: Kilkaset osób protestowało po gwałcie na pięciolatce w Indiach

Pomnik upamiętniający Ludobójstwo OUN-UPA na Polakach w Warszawie w końcu stanie – Tylko gdzie?

Najważniejszym jest, aby to był pomnik mówiący wprost o Ludobójstwie, bez żadnych wydumanych koncepcji artystycznych, by porażał szczerością i prawdą o okrutnej zbrodni nacjonalistów ukraińskich (banderowskich przede wszystkim) z uwzględnieniem sensownej lokalizacji w samym centrum. Bez odrzucania na miejsca odległe, jak to ma w planie (co wiadomo kręgom kresowym) Pan Andrzej Kunert.
Wiadomo, że pomnik jest wykonany. Chodzi o inicjatywę pułkownika Niewińskiego. Pomimo głosów (nielicznych) przeciw z uwagi na koszty, a przede wszystkim jednak osobiste poświęcenie obrońcy Rybczy, to właśnie ten pomnik powinien stanąć w Warszawie.
Wierzę, że wszystkie środowiska kresowe docenią ten fakt, wesprą tylko i wyłącznie tą inicjatywę i tak właśnie się stanie.
A więc stańmy w jednym szeregu i walczmy wspólnie o tą istotną część naszej pamięci narodowej.
Projektantem pomnika, który istnieje i czeka tylko już w tej chwili na lokalizację, jest profesor Marian Konieczny, twórca m.in. warszawskiej Nike.

Obrona Rybczy

Uchwała nr LIV/1529/2013
(pomnik upamiętniający: „Ofiar zbrodni OUN-UPA, dokonanych na ziemiach południowo-wschodnich Rzeczpospolitej w latach 1943-1947” (druk nr 1738).
Głosowanie radnych miasta Warszawy nad uchwałą:
Za: 49 Przeciw: 0 Wstrzymało się: 0

Głosujący:
Michał Bitner
Izabela Chmielewska
Adam Cieciura
Zbigniew Cierpisz
Michał Czaykowski
Rafał Dorosiński
Zbigniew Dubiel
Michał Dworczyk
Dariusz Figura
Aleksandra Gajewska
Andrzej Golimont
Michał Grodzki
Jolanta Gruszka
Marcin Hoffman
Agnieszka Jakowicka
Lech Jaworski
Marta Jezierska
Olga Johann
Jarosław Krajewski
Andrzej Kropiwnicki
Mieczysław Król
Paweł Lech
Krystian Legierski
Dorota Lutomirska
Maria Łukaszewicz
Jarosława Maćkowiak
Ewa Malinowska-Grupińska
Waldemar Marszałek
Ewa Masny
Piotr Mazurek
Andrzej Melak
Anna Nehrebecka-Byczewska
Paulina Piechna-Więckiewicz
Michał Serzycki
Aleksandra Sheybal-Rostek
Tomasz Sybilski
Jarosław Szostakowski
Maria Szreder
Piotr Szyszko
Zofia Trębicka
Sebastian Wierzbicki
Joanna Wiśniewska-Najgebauer
Iwona Wujastyk
Maciej Wyszyński
Małgorzata Zakrzewska
Dorota Zbińkowska
Tomasz Zdzikot
Alicja Żebrowska
Bogdan Żuber

„Gdy po odzyskaniu niepodległości na Ukrainie coraz silniejsi stawali się nacjonaliści i zaczęły rosnąć obeliski, krzyże itp. upamiętniające Ukraińską Powstańczą Armię, w Polsce dominowała zasada „nie drażnić Ukraińców”. Na szczęście znalazła się grupa ludzi, którzy przy związku żołnierzy AK wysunęli ideę uczciwego upamiętnienia rzezi na Kresach. Najpierw Forum Organizacji Kombatanckich, a potem Kresowy Ruch Patriotyczny powołały komitet budowy pomnika. – Ale wśród oficjeli nie można było znaleźć nikogo, kto chciałby stanąć na jego czele – mówi płk Jan Niewiński. – Mnie więc powierzono funkcję przewodniczącego. Już od kilkunastu lat to moja droga krzyżowa, bo polskie władze nie chcą dopuścić do odsłonięcia jakiegokolwiek pomnika. Pamiętam, że na jednej konferencji w Radzie Ochrony Pamięci i Męczeństwa Andrzej Przewoźnik powiedział nam krótko: „Ukraińcy nam nie pozwolą postawić pomnika w Warszawie”. Dosłownie przytaczam jego słowa. To powiedział człowiek będący w randze ministra! I wcale nie nieprzychylny środowisku Kresowian.”

Źródło cytatu i zdjęcia: www.nawolyniu.pl – pomnik

Spotkanie z Panią Ewą Siemaszko: – Poznań 2013 – Wołyń 1943, 70-ta rocznica.

Spotkanie odbyło się o godzinie 12.00 w Wieżowcu Delta nieopodal Dworca Centralnego w Poznaniu. Sala była szczelnie wypełniona przede wszystkim młodzieżą. Spotkanie Nosiło tytuł „Wołyń 1943 – Traumatyczna Historia.” Czytaj dalej Spotkanie z Panią Ewą Siemaszko: – Poznań 2013 – Wołyń 1943, 70-ta rocznica.

Tak było kiedyś i tak jest dziś… Nic się nie zmienia wniosków nie wyciągamy…

Dwa słowa o patronatach prezydenckich…: Czytaj dalej Tak było kiedyś i tak jest dziś… Nic się nie zmienia wniosków nie wyciągamy…

Pierwszy transport do Auschwitz – film dokumentalny

„Koledzy. Portrety z pamięci” to film będący świadectwem ocalałych z zagłady Polaków, byłych więźniów z pierwszego transportu do KL Auschwitz. Obóz przeżyło około 300 z nich. Do dziś żyje kilku. To oni działając w obozowym ruchu oporu informowali wolny świat o nazistowskich zbrodniach. Jest to o tyle ważne, że wciąż zdarzają się wypowiedzi polityków i publikacje w zagranicznych mediach, które sugerują polską odpowiedzialność za zbrodnie niemieckich nazistów. Czytaj dalej Pierwszy transport do Auschwitz – film dokumentalny