Кракен ссылка кракен ссылка Кракен онион кракен онион

List otwarty w Sprawie pomnika upamiętniającego ofiary zbrodni Ludobójstwa na narodzie polskim.

Kto uzna ze zgadza się z treścią niech doda swoją akceptację. Po zebraniu większej ilości podpisów prześlę link na adres ROPWiM. Czytaj dalej List otwarty w Sprawie pomnika upamiętniającego ofiary zbrodni Ludobójstwa na narodzie polskim.

Mail od kresowian – „Kunert dopiął swego…”

Cytat z maila:
„…Kunert dopiął swego i wyrzucił planowany pomnik poza centrum Warszawy.”

PROJEKT

DRUK NR 1738

UCHWAŁA NR……………/2013

RADY MIASTA STOŁECZNEGO WARSZAWY Czytaj dalej Mail od kresowian – „Kunert dopiął swego…”

Pomnik upamiętniający Ludobójstwo OUN-UPA na Polakach w Warszawie w końcu stanie – Tylko gdzie?

Najważniejszym jest, aby to był pomnik mówiący wprost o Ludobójstwie, bez żadnych wydumanych koncepcji artystycznych, by porażał szczerością i prawdą o okrutnej zbrodni nacjonalistów ukraińskich (banderowskich przede wszystkim) z uwzględnieniem sensownej lokalizacji w samym centrum. Bez odrzucania na miejsca odległe, jak to ma w planie (co wiadomo kręgom kresowym) Pan Andrzej Kunert.
Wiadomo, że pomnik jest wykonany. Chodzi o inicjatywę pułkownika Niewińskiego. Pomimo głosów (nielicznych) przeciw z uwagi na koszty, a przede wszystkim jednak osobiste poświęcenie obrońcy Rybczy, to właśnie ten pomnik powinien stanąć w Warszawie.
Wierzę, że wszystkie środowiska kresowe docenią ten fakt, wesprą tylko i wyłącznie tą inicjatywę i tak właśnie się stanie.
A więc stańmy w jednym szeregu i walczmy wspólnie o tą istotną część naszej pamięci narodowej.
Projektantem pomnika, który istnieje i czeka tylko już w tej chwili na lokalizację, jest profesor Marian Konieczny, twórca m.in. warszawskiej Nike.

Obrona Rybczy


Uchwała nr LIV/1529/2013
(pomnik upamiętniający: „Ofiar zbrodni OUN-UPA, dokonanych na ziemiach południowo-wschodnich Rzeczpospolitej w latach 1943-1947” (druk nr 1738).
Głosowanie radnych miasta Warszawy nad uchwałą:
Za: 49 Przeciw: 0 Wstrzymało się: 0

Głosujący:
Michał Bitner
Izabela Chmielewska
Adam Cieciura
Zbigniew Cierpisz
Michał Czaykowski
Rafał Dorosiński
Zbigniew Dubiel
Michał Dworczyk
Dariusz Figura
Aleksandra Gajewska
Andrzej Golimont
Michał Grodzki
Jolanta Gruszka
Marcin Hoffman
Agnieszka Jakowicka
Lech Jaworski
Marta Jezierska
Olga Johann
Jarosław Krajewski
Andrzej Kropiwnicki
Mieczysław Król
Paweł Lech
Krystian Legierski
Dorota Lutomirska
Maria Łukaszewicz
Jarosława Maćkowiak
Ewa Malinowska-Grupińska
Waldemar Marszałek
Ewa Masny
Piotr Mazurek
Andrzej Melak
Anna Nehrebecka-Byczewska
Paulina Piechna-Więckiewicz
Michał Serzycki
Aleksandra Sheybal-Rostek
Tomasz Sybilski
Jarosław Szostakowski
Maria Szreder
Piotr Szyszko
Zofia Trębicka
Sebastian Wierzbicki
Joanna Wiśniewska-Najgebauer
Iwona Wujastyk
Maciej Wyszyński
Małgorzata Zakrzewska
Dorota Zbińkowska
Tomasz Zdzikot
Alicja Żebrowska
Bogdan Żuber


„Gdy po odzyskaniu niepodległości na Ukrainie coraz silniejsi stawali się nacjonaliści i zaczęły rosnąć obeliski, krzyże itp. upamiętniające Ukraińską Powstańczą Armię, w Polsce dominowała zasada „nie drażnić Ukraińców”. Na szczęście znalazła się grupa ludzi, którzy przy związku żołnierzy AK wysunęli ideę uczciwego upamiętnienia rzezi na Kresach. Najpierw Forum Organizacji Kombatanckich, a potem Kresowy Ruch Patriotyczny powołały komitet budowy pomnika. – Ale wśród oficjeli nie można było znaleźć nikogo, kto chciałby stanąć na jego czele – mówi płk Jan Niewiński. – Mnie więc powierzono funkcję przewodniczącego. Już od kilkunastu lat to moja droga krzyżowa, bo polskie władze nie chcą dopuścić do odsłonięcia jakiegokolwiek pomnika. Pamiętam, że na jednej konferencji w Radzie Ochrony Pamięci i Męczeństwa Andrzej Przewoźnik powiedział nam krótko: „Ukraińcy nam nie pozwolą postawić pomnika w Warszawie”. Dosłownie przytaczam jego słowa. To powiedział człowiek będący w randze ministra! I wcale nie nieprzychylny środowisku Kresowian.”

Źródło cytatu i zdjęcia: www.nawolyniu.pl – pomnik

Spotkanie z Panią Ewą Siemaszko: – Poznań 2013 – Wołyń 1943, 70-ta rocznica.

Spotkanie odbyło się o godzinie 12.00 w Wieżowcu Delta nieopodal Dworca Centralnego w Poznaniu. Sala była szczelnie wypełniona przede wszystkim młodzieżą. Spotkanie Nosiło tytuł „Wołyń 1943 – Traumatyczna Historia.” Czytaj dalej Spotkanie z Panią Ewą Siemaszko: – Poznań 2013 – Wołyń 1943, 70-ta rocznica.

Tak było kiedyś i tak jest dziś… Nic się nie zmienia wniosków nie wyciągamy…

Dwa słowa o patronatach prezydenckich…: Czytaj dalej Tak było kiedyś i tak jest dziś… Nic się nie zmienia wniosków nie wyciągamy…

Ewa Siemaszko w Poznaniu w przyszłym tygodniu. W tym tygodniu; prywatnie gościł Tomasz Żak.

Otrzymałem potwierdzenie od kolegi współorganizującego spotkanie ze strony IPN Rafała Sierchuły już we wtorek kiedy to byłem u niego z Tomaszem Żakiem założycielem i reżyserem „Teatru Nie Teraz” goszczącym w Poznaniu. Dopiero teraz jednak mam chwilę aby podać tą informację:
W Środę 17 kwietnia 2013 – godzina 12.00 Poznań: Sala Konferencyjna biurowiec Delta – przy ul. Towarowej 35:
Ewa Siemaszko: „Wołyń 1943 Traumatyczna Pamięć”
Spotkania w Klubie Historycznym im. gen. Roweckiego „Grota” przy Oddziale IPN w Poznaniu.
Mile widziane delegacje szkolne.

Poniżej link do zdjęć z konferencji „Polska-Ukraina” którą prowadziłem, a obecna min. była Pani Ewa Siemaszko, ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski, dr Lucyna Kulińska.
Konferencja Polska-Ukraina

Zdjęcia jakie zrobiliśmy wspólnie z Tomkiem podczas jego wizyty w Poznaniu:

Tomka odebrałem z dworca rano. Wypiliśmy u mnie herbatę, zjedliśmy co nieco i …
– rozmawialiśmy dużo i długo…
efekty może już wkrótce będą dostępne i na stronie bezprzesady.com i w życiu artystycznym i kulturalnym Poznania.

Poniżej materiały, w których pisałem o „Balladzie o Wołyniu” spektaklu o zbrodni Ludobójstwa dokonanej na Polakach i Ukraińcach przez bandy UPA, będącym dziełem Tomka.
Jest to wzruszająca pełna wielkiego ładunku emocji historia o zwykłych ludziach, dzieciach dwóch narodów – które musiały przeżyć straszliwą traumę, dlatego że ludzie źli postanowili „budować” na zbrodni.
Nie ostanie się nic na takich fundamentach, niech to będzie przestroga na przyszłość. Setki tysięcy ofiar zbrodni; Polaków, Ukraińców, Żydów, Ormian, Rosjan, Słowaków, Holendrów i innych narodowości, w tym olbrzymia liczba dzieci i kobiet, starców – nie zostaną zapomniane. Będą dopominać się poprzez swoją ofiarę Prawdy.
Przedstawienie „Teatru Nie Teraz” jest ważnym elementem w drodze do ustanowienia tej prawdy w duszach ludzkich – i w umysłach.
Pokazane przez Telewizję Trwam pozwoliło dotrzeć do rzeszy Polaków. Postawiło też ważny znak zapytania w dyskusji -czym zajmują się media publiczne? Przecież w nich właśnie jest specjalne (ponoć) miejsce na pokazanie tej Prawdy o zbrodni dokonanej przez zbrodniarzy na niewinnych synach i córkach narodów: polskiego i ukraińskiego.
Gdzie rola tych mediów?
Dlaczego tak ważna płaszczyzna historyczno-kulturowa jest w mediach publicznych martwa?

Ewa Siemaszko, która doskonale wpisuje się ze swoją misją upubliczniania informacji na temat tej straszliwej zbrodni – jej praca jest ważnym elementem informującym społeczeństwo o Zbrodni Ludobójstwa dokonanej przez OUN-UPA.
Dlaczego i jej działania tak rzadko goszczą na antenach telewizji publicznej i edukacyjnej?

Znajdziemy na te wszystkie pytania -zadowalające lub JAKIEKOLWIEK odpowiedzi?

Piotr Szelągowski

Pomocne linki:
Ballada o Wołyniu, ballada o zaginionym świecie,

Teatr Nie Teraz z Tarnowa ? 13 spektakli ?Ballady o Wołyniu?. – List Dyrektora Teatru Tomasza Żaka

O spotkaniu z Ewą Siemaszko na stronach UAM:
„W 2013 r. mija 70 lat od wydarzeń na Wołyniu, stanowiących najkrwawszą odsłonę konfliktu polsko-ukraińskiego. Po upadku komunizmu stały się możliwe, nieskrępowane ograniczeniami cenzuralnymi, badania relacji polsko-ukraińskich doby wojny i pierwszych lat powojennych. Zaowocowało to licznymi publikacjami źródłowymi i opracowaniami.

Upamiętnienie ofiar rzezi wołyńskiej jest jednym z najważniejszych wydarzeń historycznych bieżącego roku, zbrodnie ukraińskich nacjonalistów dokonane w latach 1943-44 na Wołyniu oraz Galicji Wschodniej były ludobójczą czystką etniczną, która pochłonęła około 100 tysięcy Polaków. Informacje o tej zbrodni są cały czas na marginesie społecznej świadomości, dlatego niezbędne są działania edukacyjne. W 70. rocznicę rzezi wołyńskiej Instytut Pamięci Narodowej wyda materiały dla nauczycieli i uruchomi edukacyjny portal internetowy poświęcony tamtej tragedii.

Pamięci o zbrodniach popełnionych na polskiej ludności na Kresach Wschodnich poświęcone będzie najbliższe spotkanie Klubu Historycznego im. gen. Stefana Roweckiego ?Grota?. Gościem spotkania, które odbędzie się w środę 17 kwietnia 2013 r. o godz. 12.00 w sali konferencyjnej budynku Delta przy ul. Towarowej 35 w Poznaniu, będzie Ewa Siemaszko, badaczka dokumentów dotyczących losów ludności polskiej na Wołyniu podczas II wojny światowej, autorka m.in. monumentalnej pracy o ludobójstwie ukraińskim na Wołyniu w okresie II wojny światowej. Ewa Siemaszko swoim wystąpieniem ?Wołyń 1943 ? traumatyczna pamięć? przypomni rozmiar tragedii tamtych wydarzeń. Rzezie na Kresach Wschodnich są jednymi z najbardziej tragicznych polskich doświadczeń w okresie II wojny światowej, dlatego w sposób szczególny trzeba o nich pamiętać. Prelekcja Ewy Siemaszko w ramach Klubu Historycznego ?Grota? jest nie tylko ukłonem wobec młodych ludzi, nieświadomych rozmachu zbrodni wołyńskiej, lecz przede wszystkim hołdem złożonym ofiarom tej straszliwej zbrodni.
Powołany na mocy ustawy z 1998 r. Instytut Pamięci Narodowej zajmuje szczególne miejsce w procesie poznawania najnowszej historii Polski. Ważnym zadaniem, jakie postawił ustawodawca przed Instytutem Pamięci Narodowej jest jego działalność edukacyjna mająca na celu ukazanie młodemu pokoleniu Polaków trudnych kart najnowszej historii Polski lat 1939-1989. Biuro Edukacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej prowadzi swą działalność równolegle na trzech obszarach: edukacyjnym, naukowym i wydawniczym.”
Źródło: O zbrodni wołyńskiej w Klubie Historycznym ?Grota?

Zbrodnia na Kresach: 70-ta rocznica ukraińskiej zbrodni w Brzezinach.

Pamiętajmy to rocznicowy rok – 70 rocznica niedzieli 11 lipca 1943 roku, kiedy to zginęło prawie 10 tys niewinnych ludzi w prawie 100 miejscowościach na Wołyniu, tylko dlatego, że nacjonaliści ukraińscy kierowali się ideologią integralnego nacjonalizmu reguły i definicji Dmytro Doncowa – w której mowa jest o mordzie koniecznym do oczyszczenia kraju z innych nacji i z osób które nie są po stronie doktryn i treści zwartych w integralnym nacjonalizmie, mówiących w skrócie o rządach jednej nacji – wszechwładnych (po prostu innej wersji totalitaryzmu sprawowanej przez grupę fanatyków – zbrodniarzy).
Z maila: Czytaj dalej Zbrodnia na Kresach: 70-ta rocznica ukraińskiej zbrodni w Brzezinach.

KUL zbiera pieniądze, prawdziwy Polak nie daje…

Dziś wysłuchałem w kościele listu rektora KUL. Tego samego uniwersytetu, który nadał doktorat honoris causa Juszczence, wielbicielowi i gloryfikatorowi UPA, które mordowały Polaków. Jak co roku nie dałem ani grosza na ten uniwersytet, który wspiera takich ludzi. Czytaj dalej KUL zbiera pieniądze, prawdziwy Polak nie daje…

O Ludobójstwie na Kresach w LO nr 1. Gorzów Wielkopolski.

W zeszły piątek w LO nr 1 w Gorzowie miałem przyjemność pokazać film dokumentalny który powstał dzięki moim usilnym staraniom, i miał obudzić w innych chęć do szukania relacji z historii niechcianej i nieznanej. Obecni byli uczniowie dwóch klas. Czytaj dalej O Ludobójstwie na Kresach w LO nr 1. Gorzów Wielkopolski.