Kategoria: Polska

Oddział Instytutu Pamięci Narodowej w Katowicach

Zwracam się do Pana dyrektora jako człowiek, którego siostrzane rodzeństwo (czworo dzieci w wieku od 6 dni do 12 lat) zostało zamordowane prawie 71 lat temu przez UPA w Mohylnie, gmina Werba, powiat Włodzimierz Wołyński, na Wołyniu.

W minionym roku rodziny pomordowanych obchodziły 70. rocznicę ludobójstwa, w czasie którego OUN-UPA mordowała nie tylko Polaków, ale także Żydów, Ormian i sprawiedliwych Ukraińców, nie popierających zbrodniczej ideologii Stepana Bandery i OUN-UPA. Owe upamiętnienia, połączone z mszami św. za dusze zgładzonych obywateli Drugiej Rzeczypospolitej, organizowane są na ogół przez same rodziny, gdyż Trzecia Rzeczpospolita ze względu na tzw. poprawność polityczną nie przejawia o to większej troski.

Owszem, niektóre oddziały IPN zorganizowały w 2013 roku kilka konferencji popularno-naukowych na ten temat adresowanych do młodzieży, ale dotarły one do znikomego promila młodzieży szkolnej. Ponadto odniosłem wrażenie, że pracownicy IPN traktują ten temat co najmniej po macoszemu.

Oto przykład – na konferencji popularno-naukowej w Krakowie pani Ewa Siemaszko zaprezentowała dokument OUN-UPA rok temu znaleziony w archiwum DARO w Równem, datowany na 12 lipca 1943 r,, w którym zawarte były instrukcje dla SB OUN. Jedno zdanie brzmiało, po przetłumaczeniu na język polski: „za przechowywanie Żydów i Polaków każdy będzie rozstrzelany”. Kiedy pani Siemaszko prezentowała i odczytywała odpis dokumentu uzyskany wprost z ukraińskiego archiwum, pilnie obserwowałem, jakie wrażenie zrobi to na obecnych i słuchających historykach z IPN.

Otóż nie zrobiło żadnego. Po raz pierwszy widziałem historyków, absolutnie nie zainteresowanych odkryciem dotąd nieznanego archiwalnego dokumentu, z którego tak jednoznacznie wynikał nie tylko ludobójczy charakter zbrodni OUN-UPA na Polakach, ale także stanowiącego bezpośredni dowód udziału OUN-UPA w Holokauście także w czasie krótkiej, niespełna 9-miesięcznej przerwy w kolaboracji OUN-UPA z nazistami.

Proszę o odpowiedź, dlaczego oddział IPN w Katowicach w ostatnim czasie sfinansował hojnie z pieniędzy polskiego podatnika wystawę pt. „Majdan”, która z wielką pompą ma być otwarta 15 bm. o godz. 13.00 przy ul. Mariackiej w Katowicach. Wstrząs jest tym większy, że plakatem promującym wystawę jest fotografia, na której ponad niebiesko-żółtymi narodowymi flagami ukraińskimi góruje czerwono-czarna flaga nacjonalistów z UPA. Ta sama flaga pod którą sotnie UPA napadały na bezbronne wioski. Z kolei na dole zdjęcia znajduje się portret Jewhena Konowalca, szefa Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów i zwolennika kolaboracji z Hitlerem. Czy użycie takiego a nie innego zdjęcia wynika tylko z niewiedzy, czy też jest świadomą deklaracją polityczną oddziału IPN?

Proszę także o odpowiedź, jaka była reakcja IPN na następujący incydent: na zakończenie międzynarodowa konferencji „Polska, Majdan, Ukraina”, 3 kwietnia 2014 r. w Zabrzu jeden z uczestników konferencji, jej inicjator, przewodniczący stowarzyszenia „Pokolenie”, pan Przemysław Miśkiewicz, zaintonował pozdrowienie banderowskiej UPA „Sława Ukraini!” Na co część zgromadzonych odpowiedziała „Herojam Sława!” Moim zdaniem, tego typu zachowanie jest niedopuszczalne w Polsce, w stosunku do odczuć i wrażliwości członków rodzin wymordowanych przez zbrodniarzy, używających tych słów w charakterze swego organizacyjnego pozdrowienia, i powinno być ścigane przez prawo. Jest to zarejestrowane i upublicznione na zapisie wideo z konferencji, przy samym końcu w 15 minucie.
http://wpolityce.pl/historia/190198-jak-wygladaja-dzisiaj-relacje-polsko-ukrainskie-takiej-konferencji-jeszcze-nie-bylo-relacja-z-debaty

Czy aby katowicki oddział IPN w ten sposób nie firmuje i nie patronuje popełnianiu przestępstwa z art. 256 par.1 i par.2 Kodeksu Karnego, to jest „propagowania totalitarnego ustroju państwa oraz nawoływania do nienawiści na tle różnic narodowościowych”? Czyżby takie czyny nie były równoznaczne z popełnianiem przestępstwa z art. 256 par.1 i par.2 Kodeksu Karnego? Bardzo proszę o odpowiedź na to pytanie. Czy katowicki oddział IPN oficjalnie odniesie się do tego skandalicznego incydentu? Jeśli nie będzie takiego komunikatu, nadal będzie można odnosić wrażenie, że to pracownicy, historycy IPN wznoszą tego typu okrzyki, które można uznać za swego rodzaju nacjonalistyczno-ukraińską odmianę niemiecko-nazistowskiego „Sieg Heil!”

Sprawa ta bulwersuje także dlatego, że zgodnie z ustawą sejmową IPN ma obowiązek zajmować się represjami wobec polskich obywateli, którzy ucierpieli z rąk najróżniejszych oprawców w terminie od 1 września 1939 r. do 31 lipca 1990 r. Finansowanie więc wystawy dotyczącej współczesnych wydarzeń, na dodatek dziejących się w obcym kraju, jest naruszeniem owej ustawy.

Niniejszy list jest protestem przeciwko tego typu praktykom.

Z poważaniem
W… T…
(adres)

Do wiadomości: