Autor: Piotrek

Cóż, ten świat nie zawsze działa według norm, które zakładasz,że istnieją...? Co jest dobre co złe? Czy lepiej milczeć na ten temat, czy mówić? Zdecydujcie sami, ja już podjąłem decyzję.
Кракен ссылка кракен ссылка Кракен онион кракен онион

SUPER TORT Taubera w księdze Guinness’a

Na V-tych Międzynarodowych Targach Żywności Produktów i technik Ekologicznych pobito rekord. Ważący blisko tonę tort wyprodukowali absolwenci Wyższej Szkoły Hotelarstwa i Gastronomii w Poznaniu. W składzie ekipy można powiedzieć „budującej” tego giganta znajdowali się też synowie cukierni Orlowski & Rak. Czytaj dalej SUPER TORT Taubera w księdze Guinness’a

O krewnych na dalekiej Ukrainie.

Z sieci o kuzynach Kaczyńskich z Ukrainy….
Odnalazłem ostatnio zapisany przeze mnie artykuł z sieci mówiący o przybyciu z Ukrainy na pogrzeb L. Kaczyńskiego rodziny. Czytaj dalej O krewnych na dalekiej Ukrainie.

Umowy o Pracę w Polsce fatalne

W skali Unii Europejskiej nasi pracodawcy najmniej oferują pracownikom zatrudnianym. Ogólnie panuje wyzysk i wykorzystywanie sytuacji. Prawdziwe bezrobocie ukryte w szarej strefie króluje. Oficjalnie władze rządzące chwalą się tylko wskaźnikami z Urzędów Pracy, które są zupełnie nieadekwatne do stanu rzeczywistego. Realne zarobki pracowników w wielkich sieciach handlowych kształtują się na poziomie nawet poniżej 1400 zł. Czytaj dalej Umowy o Pracę w Polsce fatalne

Odsłonięcie Kaplicy Kresowian we Wrocławiu: 4-ty wrzesień 2011 rok.

W dniu 04.09.2011 nastąpiło uroczyste otwarcie Kaplicy Kresowian im św. Andrzeja Boboli.
Przybyło do Kościoła Garnizonowego ? Bazyliki Mniejszej pw. Św. Elżbiety we Wrocławiu wielu kresowian z całej Polski. Byli przedstawiciele TMLiKPW, PTMKiZK, wielu innych organizacji kresowych, a także ci wszyscy, którzy czują się potomkami wygnanych z naszych wschodnich rubieży II RP na mocy zdradliwych układów między Aliantami angielsko-amerykańsko-sowieckimi z Jałty i Teheranu.

W kościele przywitał wszystkich gości Prezes SUOZUN Szczepan Siekierka, bez którego inicjatywy zapewne nie doszłoby do realizacji tego tak potrzebnego projektu społecznego, a także z potrzeby ducha i serca zrealizowanego dla Kresowian.
Głównymi twórcami byli:
Wymieniony już mgr inż. Szczepan Siekierka (prowadzący projekt);
Architektura: mgr inż. Mieczysław Seredyński
Konstrukcja: mgr inż. Wojciech Marszałek
Konserwacja dzieł sztuki: mgr Maria Kowalska
Konserwacja dzieł sztuki: mgr Wiesław Piechówka
Pracownia witraży: Marek Szczepiński
Więcej informacji na ten temat znajdziemy w Przewodniku po Kaplicy Kresowian rozprowadzanym przez SUOZUN.
Jednymi z fundatorów kaplicy są: Urząd Marszałkowski województwa Dolnośląskiego, Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, Stowarzyszenie Upamiętniania Zbrodni Ukraińskich Nacjonalistów, Parafia Kościoła Garnizonowego oraz liczne organizacje kombatanckie, kresowe i osoby prywatne.

O godzinie 10.00 rozpoczęła się uroczysta msza z licznymi pocztami sztandarowymi, w tym pocztem garnizonu. Obecni byli min. kardynał Henryk Roman Gulbinowicz, ABP Marian Gołębiewski, Anna Lewak – Prezes Zarządu Fundacji Polskiego Państwa Podziemnego, Wojewoda dolnośląski Marek Skorupa, księża i kapłani pochodzenia kresowego, Andrzej Kunert sekretarz Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa i wielu innych gości.
Homilia arcybiskupa kładła akcent na pojednanie między narodami, niemniej należy nadmienić, że akurat w tej konkretnej kwestii męczeństwa i śmierci kresowian od kul, czy innych narzędzi ze strony
Sowieckiego, niemieckiego okupanta, czy nacjonalistów ukraińskich współpracujących z oddziałami SS i służbami policyjnymi III Rzeszy, a następnie działających w oddziałach UPA, kresowianie i inni poruszający te tematy wyraźnie wskazują, że miedzy naszymi narodami nie ma nienawiści czy braku pojednania. Spotykając się wielokrotnie czy to z Rosjanami, Niemcami czy Ukraińcami, zwykłymi normalnymi ludźmi, nigdy osobiście nie doświadczyłem nienawiści.
Brak jest w kontaktach na szczeblu państwowym Prawdy o Ludobójstwie na Kresach, jeżeli chodzi o Ukrainę. Ta kwestia wyjaśniła się z Rosją po Katastrofie Smoleńskiej przynajmniej częściowo.
Brak jest cały czas zastosowania do słów Chrystusa, jakże znamiennych ?Prawda Was Wyzwoli?.
Oczekujemy od strony ukraińskiej Prawdy. Zdeprecjonowania i potępienia zbrodniarzy i gestu skruchy.
Wszystkich zbrodniarzy, również i tych, których niektóre odradzające się w korzeniu nacjonalistycznym partie i organizacje uznają za bohaterów.
Modlitwa wiernych odczytana po homilii jasno wskazała akcent na te kwestie, którego zabrakło w słowach arcybiskupa.
Oto jej tekst:
?1.Módlmy się, za Polaków w tym księży, zakonników i zakonnice zamordowanych na Kresach Południowo ? Wschodnich w latach 1939-1947 przez ludobójcze organizacje ukraińskich nacjonalistów, by za ich męczeńską śmierć, Bóg przyjął ich do wieczności wśród Błogosławionych. (Ciebie prosimy…)
2.Módlmy się, za żołnierzy Armii Krajowej III Obszaru Lwowskiego, którzy chronili bezbronną ludność polską przed banderowcami, którzy zabijali swoje ofiary tylko dlatego że byli Polakami. (Ciebie prosimy…)
3.Módlmy się za żołnierzy 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty Armii Krajowej za obronę ludności polskiej na Wołyniu przed całkowitą zagładą ze strony ukraińskich organizacji OUN-UPA współpracujących z faszyzmem hitlerowskim. (Ciebie prosimy…)
4.Módlmy się za Żołnierzy Armii Krajowej Okręgu Wileńskiego, Nowogródzkiego i Poleskiego za ochronę ludności polskiej i obronę ziem polskich przed niemieckimi i sowieckimi okupantami. (Ciebie prosimy…)
5.Módlmy się za Żołnierzy Polskich Oddziałów Samoobrony Kresów Południowo-Wschodnich, którzy zginęli z rąk Ukraińskich ludobójców podczas obrony ludności polskiej, aby ich odwagę Bóg hojnie wynagrodził. (Ciebie prosimy…)
6.Módlmy się za ocalałych Polaków, którzy w wyniku haniebnego układu Ribbentrop ? Mołotow i porozumień teherańsko-jałtańskich po drugiej wojnie światowej zmuszeni byli opuścić swoje rodzinne strony i tu na ziemiach zachodnich przystąpili do odbudowy polskiej kultury, tradycji, obyczajów aby dla młodego pokolenia Polaków i Ukraińców stali się symbolem miłości braterskiej i poszanowania chrześcijańskich wartości (Ciebie prosimy…)
7.Módlmy się za pomysłodawców i fundatorów odnowienia Kaplicy Kresowian p.w. Św. Andrzeja Boboli, aby Matka Boża Nieustającej Pomocy obficie wynagrodziła ich trud i
hojność. (Ciebie prosimy…)
8.Módlmy się za nas tu zgromadzonych, abyśmy w duchu przebaczenia zachowując pamięć o ofiarach zbrodni dawali świadectwo prawdzie i miłości. (Ciebie prosimy…)?

Po mszy nastąpiło poświęcenie i otwarcie kaplicy. Wstęgę przecięli: Wojewoda Marek Skorupa razem z prezesem Szczepanem Siekierką.

O godzinie 12.00 na rynku wrocławskim miało miejsce spotkanie połączone z pożegnalnym poczęstunkiem przybyłych na uroczystość z różnych zakątków Polski Kresowian i ich sympatyków.
Na mapie Rzeczypospolitej pojawiło się odtąd miejsce gdzie pokolenia Kresowian będą mogły w krótkiej modlitwie złożyć hołd swoim przodkom, ofiarom zbrodni na naszym narodzie.

Poniżej zdjęcia i krótkie filmy z uroczystości (trzy ostatnie zdjęcia nadesłane przez Edwarda Bienia Prezesa Stowarzyszenia Kresowian w Dzierżoniowie:

Mel Gibson wraca na ekrany za sprawą Judie Foster

Ostracyzm i zepchnięcie na margines. Tak kończą się kariery gwiazd. Gibson, który stworzył wiele wspaniałych kreacji, a ostatnio jako reżyser kilka razy doprowadził do powstania niezwykle ciekawych produkcji, został zepchnięty na margines. Porzucił żonę, a przede wszystkim złapany po pijanemu za kierownicą, robił niecenzuralne uwagi w stosunku do obywateli pochodzenia żydowskiego, jak wiadomo Hollywood jest przez nich zdominowany…

Materiał z interii.pl opowiada o powrocie Mela w filmie reżyserowanym przez ekstrawagancką aktorkę Judie Foster, znaną min. z „Taksówkarza”; „Milczenia Owiec”; filmu SF „Kontakt” i wielu innych obrazów kinowych.
Poniżej fragmenty materiału z Interii:

„Amerykanie nie chcieli zobaczyć tego filmu. I nie miało to nic wspólnego z Jodie Foster, tylko z Melem Gibsonem, odtwórcą głównej roli w wyreżyserowanym przez nią obrazie (aktor miał problemy z prawem). W końcu, po półtora roku przepychanek, udało się, choć sukces był mocno dyskusyjny.

Film ?The Beaver? (?Bóbr?) pokazano w zaledwie 22 kinach w USA. Historia zmagającego się z depresją ojca rodziny, który komunikuje się ze światem tylko za pomocą futrzanej pacynki, zrobiła ogromne wrażenie na widzach tegorocznego festiwalu w Cannes.
[…]

Mel Gibson po projekcji ze wzruszeniem mówił o Jodie Foster, że dała mu szansę w momencie, kiedy wszyscy w Hollywood się od niego odwrócili. Dla większości producentów australijski aktor stał się persona non grata, gdy porzucił rodzinę, wdał się w romans z rosyjską pianistką Oksaną Grigorievą (oskarżyła go później o pobicie), a na koniec został złapany, kiedy prowadził samochód pod wpływem alkoholu, i pozwolił sobie na wulgarne antysemickie uwagi w stosunku do policjantki. Gibson, skazany w Hollywood na śmierć cywilną, mógł liczyć tylko na cud. I ten się zdarzył. Jodie Foster jako jedyna podała ?upadłemu? gwiazdorowi rękę.

[…]
W namiocie na prywatnej plaży przy luksusowym hotelu Martinez gwiazda siedzi na składanym krzesełku. Ubrana w prostą szarą sukienkę, bez biżuterii i z niewidocznym makijażem paradoksalnie wyróżnia się w tłumie szykownych hostess i asystentek, z których każda mogłaby z powodzeniem wziąć udział w konkursie Miss World.

Gdy siadam obok Jodie Foster, na moment pojawia się atrakcyjna 20-latka i surowym tonem przypomina mi, żebym nie zadawał pytań osobistych, zwłaszcza o dzieci gwiazdy, ani o Mela Gibsona. Po chwili dziewczyna znika, a aktorka macha ręką, jakby oganiała się od natrętnej muchy. Rozumiem, że wszystkie te zastrzeżenia i ograniczenia nie są fanaberią rozkapryszonej gwiazdy, tylko inwencją agentki, która musi podkreślić swoją ważność. Postanawiam więc zaryzykować. Jeśli źle odczytałem intencje aktorki, to ten wywiad skończy się po pierwszym pytaniu. Ale chcę spróbować?

WYWIAD:

PANI: Decyzja należała do pani. Mel Gibson zasłużył na główną rolę?

Jodie Foster: Przyjaźnimy się od wielu lat, nie tylko na gruncie zawodowym, ale też prywatnie. Wiem, że mogę na niego liczyć. Jest jedną z nielicznych osób, do których mogę zadzwonić w środku nocy i zawsze mi pomogą. To uprzejmy, lojalny, opiekuńczy mężczyzna. Nigdy nie dostrzegłam mrocznych cech jego charakteru.

Jednak oskarżenia o pobicie czy antysemickie wybryki Mela Gibsona są faktem.

– Wiem, że wielu ludzi pochwaliłoby mnie za zerwanie umowy z Melem i wyrzucenie go z planu. Ale tak się składa, że nie interesuje mnie zdanie innych, tylko własne.

Angaż był więc rodzajem przyjacielskiej pomocy?

– Dobierając obsadę, kierowałam się przede wszystkim względami profesjonalnymi. Mel to świetny aktor. Nie potrafiłam wyobrazić sobie nikogo innego w tej roli. Doskonale odnalazł się, grając człowieka pełnego sprzeczności, który walczy sam ze sobą. Nie akceptuje maski, jaką nałożył mu świat. Zdaję sobie sprawę z tego, że Mel także pragnie zmian w swoim życiu, więc w pewien sposób identyfikował się z bohaterem. Bardzo chciałby, żeby ludzie poznali go z tej lepszej strony. Nasz film na pewno dał mu taką możliwość.

Co sprawiło, że po piętnastu latach znowu stanęła pani za kamerą?

– Absurdalność tego pomysłu ? jest to historia mężczyzny, który porozumiewa się ze światem za pomocą kukiełki! W pierwszej chwili odrzuciłam scenariusz, ale im dłużej o nim myślałam, tym bardziej chciałam go zrealizować.
[…]

….(Foster)- To macierzyństwo jest moim największym sukcesem. Filmy zawsze będą na drugim planie. Dziś dzieci są najważniejsze. Jestem z nich bardzo dumna. Nawet kiedy Kit i Charles śpią, moje myśli krążą wokół nich. Zastanawiam się, jaka będzie ich przyszłość.
[…]

Ma pani o to żal do matki?

– Ona chciała dobrze. Nie wiem, czy zostałabym aktorką, gdyby nie to, że już w dzieciństwie, dzięki mojej mamie, rozpoczęłam pracę na planie. Przecież nie skończyłam szkoły filmowej. Nie przewidziała, że pewne rzeczy mnie przerosną.

Jak pani dziś radzi sobie z problemami?

– Kręcę o nich filmy! Z natury nie rozczulam się nad sobą, tak mnie wychowano. Nie lubię rozpamiętywać kłopotów ? w końcu one same się nie rozwiążą, wolę działać. Kiedy obejrzę swój problem na dużym ekranie, czasem on po prostu znika….”

Jodie Foster – aktorka, producentka i reżyserka, absolwentka Uniwersytetu Yale, ur. w 1962 r. Przygodę z kinem rozpoczęła w wieku dwóch lat, a już jako 14-latka dostała nominację do Oscara za rolę nieletniej prostytutki w filmie „Taksówkarz” Martina Scorsese. Dwukrotnie uhonorowana Oscarem („Oskarżeni” Jonathana Kaplana, 1989, „Milczenie owiec” Jonathana Demme’a, 1991). Matka dwóch chłopców (Charles – 13 l., Kit – 10 l.), nigdy nie podała imienia ich ojca. Od lat trwają spekulacje na temat jej homoseksualizmu. Ona sama konsekwentnie broni swojej prywatności.

Całość wywiadu na stronie: Zmarszczki są w cenie
(Artykuł pochodzi z kategorii: Wywiady)
Źródło z Interii: PANI 9/2011
Tekst pochodzi z magazynu „Pani”