Jest sierpień 1939 roku. Adolf Hitler zwołał tajną naradę. Wzięło w niej udział kilka najważniejszych osób odpowiedzialnych za bezpieczeństwo III Rzeszy. Führer zabronił sporządzania notatek. Jednakże jedna osoba złamała zakaz, to Wilhelm Canaris, szef Abwehry (wywiadu). Spotkanie dotyczyło szczegółów inwazji na Polskę, gdzie m.in. ustalono datę ataku. Tę informację Canaris za pośrednictwem holenderskich agentów przekazał do Londynu. Premier Wielkiej Brytanii Neville Chamberlain zachował ją dla siebie. Nie powiadomił sojuszników z Warszawy. Była to pierwsza i jak się później okazało nie jedyna zdrada Brytyjczyków z okresu II wojny światowej.
Do następnej doszło kilka dni później, 3 września 1939 roku, gdy Brytyjczycy (podobnie jak Francuzi) wypowiedzieli zgodnie z założeniami sojuszu wojnę Niemcom, lecz nie podjęli żadnych działań zbrojnych, by wesprzeć okupowaną Polskę.
Kolejna zdrada Brytyjczyków to oddanie Polski pod wpływy Związku Radzieckiego. Generał Sikorski, który się temu sprzeciwiał, zginął w niejasnych okolicznościach w wypadku lotniczym nad Gibraltarem. Czytaj dalej Wielokrotnie zdradzeni…