Dla mnie nie jest aż tak ważne kto i dlaczego a także z kim kradł pieniądze Polaków.
Organizacji przestępczych jest wiele. Za to zadaniem podstawowym aparatu bezpieczeństwa państwa, urzędników państwa (w tym polityków), jest służba dla dobra kraju i obywateli.
Tego egzaminu nie zdali politycy PO.
Brak nie tylko etyki i moralności. Brak sumienia przede wszystkim. Ktoś taki zajmuje kluczowe stanowisko w Europie. Jak to świadczy o Europie?
O UE???
size=”4″>
Zeszły rok – wizyty ks Tadeusza w Wielkopolsce.
Grodzisk Wielkopolski:
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1559629597402661&set=pcb.1559630170735937&type=3&theater
Schetyna mówi o Poznaniu – odpowiedź poznańska na konferencji w biurze PIS: pytania do prezydenta miasta.
Osobiście odnoszę wrażenie, że politycy PO zachowują się jakby chcieli zatopić okręt, którym już nie kierują na złość całej reszcie pasażerów…
Pomysł z przyjęciem uchodźców do Polski jest marnym pomysłem na wygranie czegokolwiek ponieważ właśnie dlatego że ich tu nie ma mamy względny spokój.
I to widzi większość społeczeństwa.
Ponadto może warto zadbać o tych, których już ze wschodu przyjęliśmy?
Może społeczeństwo Poznania nie wie, że jest tu kilka rodzin ze wschodu Ukrainy. Mają pewne problemy lokalowe – miasto już im nie pomaga tak jak na początku. I jak to jest?
Mamy swoich uchodźców, których ledwo ledwo utrzymujemy i chcemy jeszcze – nie swoich??? Czytaj dalej Gry PO -po co?
Te wszystkie (sztuczne) opowieści o tym jaki Poznań teraz jest ekologiczny pro-animal to kpina i bzdura.
Wczoraj próbując ratować znalezionego ptaka byłem odsyłany od jednego urzędu do drugiego. Przez parę godzin.
https://youtu.be/_iNArGG-_-A
Wysłałem sms-a do znajomego radnego czy mój pomysł z pojechaniem do Zoo jest dobry.
Odpowiedział SMS-em że tak.
Jednak w rzeczywistości okazało się inaczej… Czytaj dalej Poznań -pro ekologiczny? Ratujący Zwierzęta? Nieprawda!
size=”4″>
O tym głośno…
Jednak kiedy kobieta obroni się, wystraszy napastnika – kamery nie pojawią się.
Statystyki policyjne w Polsce mówią tylko o użyciu broni, nie rozdzielają jej na obronę konieczną i atak niejako zrównując te tak bardzo różne w sensie działania.
I mamy to co mamy.
Przypomnienie pewnej demonstracji z 2010 roku, przeciw gloryfikacji nacjonalisty i kolaboranta nazistowskiego S. Bandery.
Co z tego zostało dziś na Ukrainie?
Gdzie zmierza ten kraj?
Czy pozostawia wybór swoim mieszkańcom?
Poprzez ustawy zabraniające krytyki Bandery i UPA następuje niespotykane w najnowszej historii wypaczenie – gloryfikuje się
zbrodniarzy, którzy i owszem przy okazji walczyli o …swoją nacjonalistyczną wizję ojczyzny ukraińskiej w myśl obłąkanej ideologii
Doncowa – miłośnika Hitlera i jego wizji świata przedstawionych w „Mein Kampf”.
Wizja ta przewidywała „Eine Nation, Eine Folk” w wydaniu ukraińskich nacjonalistów – jeden etnicznie jednorodny (niesplamiony) naród, inni przedstawiciele wymordowani.
Wersja nacjonalistyczna opierała się na nazistowskich – w pełni rasistowskich założeniach.
Nie udało się.
Teraz jednak oszukuje się naród ukraiński, manipuluje prawdą, historią, unika pewnych faktów, informacji, uwypuklając inne.
Stosuje się swoistą „nowomowę”, wtłaczaną Ukraińcom. Przy okazji blokuje się prawdę- karząc za jej głoszenie.
Świat, Europa – milczy.
Czy my też powinniśmy?
„Do Pana Konsula Honorowego w Poznaniu Poznań 05.02. 2010
Łukasza Horowskiego
Panie Konsulu!
SZANOWNI ZEBRANI! Czytaj dalej Kim był Bandera – demonstracja w 2010 roku..
size=”4″>
Przyglądam się ewakuacji obywateli ukraińskich ze swojego kraju i jest mi bardzo smutno. W końcu to ich kraj. Co się dzieje, że go opuszczają?
Za chlebem, za spokojem. Jak móc im dopomóc? Dziś widziałem na ulicy Poznania autobus z Iwano-Frankowska. Zapewne przywozi Ukraińców do pracy do Polski.
Będąc u kolegi, który akurat miał włączone TV na TVP Poznań słyszę ze już w samej Wielkopolsce może być 100 tysięcy uciekinierów z Ukrainy.
W Poznaniu 30 tys.
Jak im pomóc?
Jak doprowadzić do tego żeby jakoś to zafunkcjonowało między naszymi narodami?
Żeby wszyscy zrozumieli, że zgoda buduje a niezgoda rujnuje?
I żeby móc podać dłoń drugiemu człowiekowi.
Najbardziej smutne są losy dzieci.
Tych, które i teraz giną gdzieś tam na Ukrainie po obu stronach.
Dlaczego świat nie chce tego przerwać?
Co jest powodem, co przyczyną?
Apel o dobre traktowanie uciekinierów jest jak najbardziej wartościowy – i trzeba budować właśnie taką wspólną wykładnię.
Podać rękę pamiętać o przeszłości – aby zbudować lepszą przyszłość dla naszych dzieci.
Jak to uczynić?
Jedynie na prawdzie.
Co złe odrzucić po obu stronach – mówić o tym co dobre.
Dać żyć.
Oby to mogło się udać, oby wspólna przyszłość mogła być tylko lepsza. Bez wrogości i wzajemnych wyrzutów.
Żal mi tych uciekających ludzi przed wojną i trudną sytuacją ekonomiczną.
Żal mi ich dzieci, które pewnie gdzieś tam czekają na swoich rodziców.
Każdy chce żyć – i cieszyć się życiem.
Dlaczego jest tak, że tak wiele spraw, złych rzeczy, złych myśli innych ludzi, w tym przeszkadza?
Czy można to zmienić?
Postarajmy się, aby te pytania nie zostały tylko retorycznymi.
Dziś (po prostu) polecenie dwóch jakże odmiennie skrajnych lektur – można by też powiedzieć odwrotnie: skrajnie odmiennych.
Z jednej strony wstrząsająca historia osadzona w jak najbardziej rzeczywistej przestrzeni: śmierć przez ukamienowanie w Nigerii – brutalna rzeczywistość chorego prawa islamu, dla kobiety która cudzołożyła.
I nie oszukujmy się – i nie ubierajmy w szatki fałszywej, obłudnej, liberalnej pseudo-uczciwości; że każda kultura ma swoje prawa, trzeba szanować je itp – a za chwilę: ta sama liberalna pseudo-uczciwość każe chronić macice kobiet przed ingerencją nieznanych ale na pewno złych (bo chcących wpływać) grup z jakiejś kultury, z jakiegoś innego czasu.
Z jednej strony brak szacunku dla życia, z drugiej opiewanie konieczności uszanowania woli drugiego człowieka – aż do przesady.
Proste prawo naturalne, zrozumiałe dla wszystkich – wyjdźmy z jego pojmowania analizując te postawy: prawa do życia dla wszystkich istot żywych – kotów, psów, wielorybów, ludzi też, a jakże.
Pomyślmy, przeczytajmy różne może nawet przeciwstawne teksty i odpowiedzmy sobie w swoim własnym sumieniu.
Czytając słowa Safiyi – o miłości do swojej córeczki, powodu dla którego miała zginąć i słowa nienawiści wypowiadane przez matki które nie chcą swoich dzieci, co więcej walczą o prawo do ich zabijania – można nabrać poważnych wątpliwości w racjonalne zachowanie ludzkiego gatunku.
Dlatego też doskonałym przeciwstawieniem jest druga pozycja z gatunku SF: Czytaj dalej Safiya i Głos Lema – książki.
Udostępnione na FB: „…Śląsk – Donbas – Ukraina, czyli o Operacji WISŁA i sojuszu cwaniaków z bandytami…”
Oczywista, wymuszone działaniami post-banderowców słowa są na rękę Rosji, ale zawierają sporo prawdy.
Moja teoria mówiąca o tym, że błędy polityczne popełniane przez ponad 20 lat przez UE i szczególnie naszych polityków nie dość, że odbijają się czkawką, to okazały się doskonałą wodą na młyn rosyjskich nacjonalistów – potwierdza się w całej rozciągłości… Czytaj dalej Od operacji „Wisła”, jak w Donbasie i walcząc o polski Śląsk.
Temat smutny i ponury. Rzecz, która dla mnie jest niepojęta. Nic się nie dzieje. A tam czekają nasi rodacy. Mamy niż demograficzny, wolimy jednak przyjmować nie rodaków wygnanych z kresów wschodnich do Kazachstanu, ale Ukraińców uciekających ze swojej ojczyzny przed biedą i działaniami wojennymi, które wydaje się że są sztucznie utrzymywane – linia demarkacyjna jest faktem i wschodnia część z wielu różnych powodów o których pisałem na blogu nie chce ciążyć w stronę Ukrainy. Zostawmy to.
Wróćmy do problemu powrotu Polaków. Czytaj dalej Ustawa repatriacyjna…i co dalej?
