Z maila do mnie:
Szanowni Państwo,
Serdecznie zapraszamy do udziału i promocji wrocławskich wydarzeń upamiętniających Żołnierzy Wyklętych. W 2016 roku 25 podmiotów, instytucji, organizacji, środowisk, szkół, wspólnie realizują ambitny plan różnorakich wydarzeń trwających od 21.02-5.03.2016
Jednocześnie informujemy, że wrocławskie obchody, pod wspólną nazwą „W hołdzie Żołnierzom Wyklętym” uzyskały szczególny patronat: Czytaj dalej Żołnierze Wyklęci we Wrocławiu.
Dziś mija rocznica zakończenia Powstania Wielkopolskiego. Jako swoiste podsumowanie obchodów 97 rocznicy tego zrywu niepodległościowego, prezentujemy Państwu krótką historię oraz kolekcję zdjęć związanych z Powstaniem Wielkopolskim.
Oto kilka fotografii ze Swarzędza. Ostatnie spotkanie w Wielkopolsce na trasie ks Tadeusza – prelekcji o Kresach, książkach i niepełnosprawności – o Fundacji Brata Alberta.
Ze spotkania: Czytaj dalej Swarzędz – ostatnie spotkanie w Wielkopolsce.
„Skutki Przemilczania Ludobójstwa i ich wpływ na Społeczności Lokalne i Narodowe” – taki tytuł miała konferencja o charakterze otwartym, która odbyła się w zeszłą sobotę w urzędzie miejskim w Poznaniu z udziałem ks Tadeusza Isakowicza-Zaleskiego.
Podczas konferencji poruszano tematykę różnych ludobójstw, zaniedbań związanych z nagłaśnianiem i wyjaśnianiem zbrodni masowej, odradzaniem się nacjonalizmu ukraińskiego – z pod znaku UPA i Bandery, przedwojennego terrorysty skazanego wyrokami w II RP na karę śmierci Terroryzm przedwojenny w Polsce OUN , nazizmu, neo-nazizmu (nazizm to nic innego jak skrajna niemiecka odmiana faszyzmu (Narodowy socjalizm, nazizm (skrót od niem. Nationalsozialismus), cechująca się szczególnie silnym rasizmem i antysemityzmem. Cechy rasistowskie zostały przejęte również przez reprezentantów ideologicznych i zwolenników Hitlera w gronie nacjonalistów ukraińskich. Można powiedzieć, że nacjonalizm ukraiński to odmiana niemieckiego nazizmu zmodyfikowana i dostosowana do ideologii głoszonej przed Dmytro Doncowa – czołowego ideologa nacjonalistów ukraińskich).
Ks Tadeusz Isakowicz-Zaleski mówił o Ludobójstwie Ormian podczas I Wojny Światowej i Ludobójstwie dokonanym przez OUN-UPA na wielu narodowościach tzw Kresów Wschodnich – województw II RP.
Wkrótce przedstawię referat kolegi Tomasza Molskiego i napiszę więcej o samej konferencji.
Poniżej foto-relacja z Konferencji.
Konferencja odbyła się pod patronatem wice-przewodniczącego Rady miejskiej Poznania Michała Grzesia.
Czytaj dalej Konferencja w Urzędzie Miasta Poznań – ks Tadeusz Isakowicz Zaleski.
Spotkanie zaczęło się pokazem filmu, który powstał dzięki moim staraniom, filmu pokazującego tych, którzy przeżyli. Dokument „Zapomnij o Kresach” opowiada też o Ukraińcach, którzy ostrzegali Polaków, czy wprost chronili przed atakiem swoimi wpływami.
Jest to temat niezwykle niewygodny dla zwolenników Bandery nacjonalistów ukraińskich, wypacza im wizję „jedności narodowej” w nienawiści do Polaków.
Tak samo niewygodne są ofiary ukraińskie zamordowane przez UPA – okazuje się że ta „narodowa partyzantka” byłą równie okrutna wobec swoich, jak nie okrutniejsza. Czytaj dalej Spotkanie o Kresach w Grodzisku Wielkopolskim.
?Niewolnictwo istniało przez wieki, najczęściej niewolnikami zostawały ludy podbite w wyniku wojny. Ta ?łatwość? zdobycia niewolnika nie była bodźcem do stosowania technik oszczędzających pracę?. (blog Witolda Kwaśnickiego)
W wyniku agresji ZSRR 17 września 1939 r. ziemie Polski Północno-Wschodniej zostały podbite a jej mieszkańcy stali się niewolnikami. Na niewolników została nałożona represja, identyczna jak na mieszkańców Afryki, którzy zostali schwytani i wywiezieni do Ameryki. ?100 milionów albo więcej moich ludzi, moich przodków zginęło przez handel niewolnikami. Przez prawie 500 lat, Afrykanie na tej półkuli, na Karaibach, w Północnej, Południowej i Centralnej Ameryce, byli biczowani, bici, torturowani, gwałceni i zabijani przez Żydów i nie-Żydów, bez różnicy. „( Z przemówienia profesora Tony Martina z dnia 4 marca 1993 do Rady Naukowej Wellsley College).
Jawna represja to Czytaj dalej „łatwość’” zdobycia niewolnika…
Czytam i oczom nie wierzę…
Zakamuflowane plany rozbioru Ukrainy.
Od lat piszę o tym, że to głupota, że kraj ten ma prawo do samostanowienia – ale też i obowiązek pilnowania Prawdy. To drugie ewidentnie im nie wychodzi.
Dlatego pod tekstem z Salonu pt „Nasza polityka wobec Ukrainy przynosi pierwsze owoce”
W tekście tym autor podstępnie dzieli Ukrainę:
„Tu pojawia się rola naszych polityków-oczywiście o połączeniu z Ukrainą mowy być nie może-jesteśmy zbyt biedni. Ale wraz z Węgrami, Rumunią, Słowacją możemy znaleźć kompromisowe rozwiązanie:). Część terytorium weźmiemy-my np. do Lwowa, Zadwórza…”
Planów było i jest więcej:
Niekoniecznie naszych:
Pod tym materiałem zamieściłbym najchętniej mój stary tekst: Czytaj dalej Materiał z Salonu – naiwny… Rozpad Ukrainy.
Dziś otrzymałem obiecywany przez długoletniego znajomego album kresowy. Otrzymał go od swojego dobrego znajomego – jak się okazało i mojego. Autora owego Albumu kresowego.
Pięknie wydany, prosto pisany z sercem, nostalgią i jakimś takim smutkiem w treści. Za czasem minionym, za ziemią straconą – przez okrutne wyroki Jałty i „suwerenów świata”, szafujących narodami.
Nic to, zda się powiedzieć, przecież żyją owe miejsca w sercach. Żyją i owocują miłością nowych pokoleń.
Pamięć nie zostanie utracona, mimo starań Nieprzyjaciela. Czytaj dalej Ziemie Utracone II RP – Album Kresów Wschodnich.
Na jednym z pierwszych spotkań z serii „Zapomnij o Kresach” – historia Walki o prawdę dotyczącą Ludobójstwa dokonanego przez OUN-UPA, byłem w Szczecinie na zaproszenie ówczesnego Prezesa Środowiska Żołnierzy 27 WDP AK w Szczecinie Jerzego Mużyło, syna Antoniego Mużyło żołnierza 27WDPAK(ps.”Zając”).
Spotkanie odbyło się w IPN Szczecińskim.
Było bardzo uroczyste, relację z niego zamieściłem na blogu pod wpisem: W szczecińskim IPN o Ludobójstwie na Polakach
Jak powstało środowisko żołnierzy 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK w Szczecinie?
Ze strony internetowej:
„Środowisko Wołyniaków w Szczecinie funkcjonowało w formie już od początku lat siedemdziesiątych. W 1979 roku 1-3 września odbył się pierwszy zjazd koleżeński w Ośrodku Wczasowo-Wypoczynkowym na wyspie jeziora Wełtyń pod Gryfinem. Potem były i następne zjazdy, aż w końcu wyspa uzyskała przydomek „partyzanckiej”.
W październiku 1981 roku z inicjatywy, ówczesnego v-ce Prezesa Zarządu wojewódzkiego ZBOiWD-u, ppłk.Józefa Romana [wywiad AK-Wschód ] powstała jedenastoosobowa grupa założycielska „Klubu Żołnierzy Kresowych AK okręgów wschodnich”.To jest Wileńskiego,Nowogródzkiego, Poleskiego, Wołyńskiego i Lwowskiego, tak jak historyczne odcinki „Wachlarza”.Następne spotkanie odbyło się w listopadzie, na którym opracowany statut przedstawił prawnik A.Litwiński [z konspiracji wileńskiej]. Propozycje organizacyjne i statut zostały przyjęte , bez zastrzeżeń.
Następne spotkanie odbyło się 13 grudnia 1981 roku w auli Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego ,w której Tadeusz Mieczkowski [ps.”Bończa”-1 Brygada Wileńska AK ] był dziekanem jednego z wydziałów.Dokonano wyboru pierwszego tymczasowego zarządu [był stan wojenny];
Jerzy Ossowski [ps.” Osa” ] i Tadeusz Mieczkowski[ps.”Bończa” ] z Brygad Wileńskich.
Roman Kucharski [ps.”Wrzos” ]z 27 WDP AK.
Następne spotkanie odbyło się 28 lutego 1982 roku po uzyskaniu przez ZBOWiD oficjalnego zezwolenia od władz.
Do wcześniej wybranych dokooptowano jeszcze cztery osoby, powołano komisję rewizyjną i sąd koleżeński.
Uchwalono ramowy plan działania na najbliższy rok.
Jesienią 1983 roku na posiedzeniu Zarządu ppłk.J.Roman zaproponował zmianę Statutu i zaistnienie Koła Żołnierzy Kresowych AK, jako samodzielnej organizacji społecznej.
Nie było sprzeciwu ze strony ówczesnego Prezesa Wojewódzkiego ZBOWiD-u płk.Henryka Rembusa.
W 1988 roku w kościele pw.Matki Boskiej Ostrobramskiej w Szczecinie poświęcono płytę o treści; „Ojczyźnie Daliśmy -Swe Serca, Swoją Krew i Swoje Życie”.
Sytuacja zmienia się dość znacznie z dniem 6.04.1991 roku gdy w Klubie Garnizonowym przy ulicy Wawrzyniaka zorganizowano zebranie byłych żołnierzy 27 WDP AK i Grupy Lwowskiej. Spoiwem do zacieśnienia współpracy obu środowisk była wspólna historia walki z tymi samymi wrogami w tym OUN-UPA.”
Dwa lata później przyjechałem na obchody rocznicowe 11 lipca do Szczecina. Dlaczego?
Zaangażowanie Jerzego, jego szczerość, upór i niesamowite poświęcenie w upamiętnianiu wymagały ode mnie tej obecności. Znalazłem w nim Przyjaciela i człowieka bezkompromisowo realizującego cel upamiętnienia zbrodni Ludobójstwa dokonanej przez siepaczy-bandytów OUN-UPA.
Niezwykle wzruszająca i ściskająca w gardle wypowiedź Jerzego na temat członków swojej rodziny, zamordowanych przez bandytów została przeze mnie wtedy zarejestrowana pod kościołem. Nie jest to długi filmik, polecam go wam jednak. Czuć coś, co powoduje że serce staje, a w żołądku czujesz skurcz:
Właśnie tam, wtedy po odsłonięciu tablicy upamiętniającej ofiary OUN-UPA podszedł do mnie starszy już mężczyzna i ze wzruszeniem w głosie podając mi rękę podziękował za koszulkę rocznicową, którą miałem na sobie.
Niestety, nie zarejestrowałem tego momentu, nawet jednak i później nie wykonałem wspólnej fotografii z tym Panem. Jakoś wzruszenie mi nie pozwoliło. Żałuję, że obezwładniło mnie na tyle, że nie wymieniłem się z nim jakimkolwiek kontaktem.
Być może miał do opowiedzenia relację, wstrząsającą zapewne i smutną – relację dokument.
Wtedy jednak w kościele również byłem w pewnym sensie wstrząśnięty.
I homilią abp Mokrzyckiego, który przybył do Szczecina na obchody, i tym wszystkim, co działo się obok mnie.
Ilość lat, które poświęcam na upamiętnienie zbrodni, nie redukuje zawsze emocjonalnego stosunku – do ogromu krzywdy i zbrodni na niewinnych ludziach – wyrządzonej przez nacjonalistów ukraińskich.
Spotęgowania nienawiści między narodami do takiego stopnia, że niemożliwe staje się rzeczywiste. Rzeczy, które są niewyobrażalne dla ludzi dziś żyjących, tortury, straszna, pełna męki śmierć – co można uczynić w szale okrucieństwa i nienawiści drugiej osobie: dziecku, kobiecie, staruszce – świadomość tych zdarzeń zawsze mnie głęboko zasmuca i powoduje wewnętrzne zamknięcie.
Staję przed wizją niszczenia niewinnego zupełnie życia w imię nienawiści, tylko nienawiści – i aż nienawiści – do drugiej osoby innej narodowości. Doktryny nacjonalistów wszelkich maści i narodowości, głoszącej, że ich naród jest ponad inne.
I w imię tego wywyższenia mogą robić co zechcą z osobami innych narodowości.
Ponieważ są „gorsi”. Ponieważ są z założenia „Źli” co jest tłumaczone na setki i tysiące sposobów w odpowiednich ideologicznych konstruktach, mających na celu doprowadzić umysł ludzki do głębokiej, etnicznej nienawiści względem drugiego człowieka, nienawiści wypływającej tylko z jednej przesłanki:
ponieważ jest to „innostraniec”.
Nie ma innego wytłumaczenia tak naprawdę.
Celem samym w sobie jest eksterminacja – za „bycie” kimś innym niż zbrodniarz dokonujący zbrodni. „Bycie” osobą innej narodowości.
Jak wyjaśnia ideologia Doncowa: wrogiej, bo innej,- obcej.
Co więcej przekaz ten jest wzmocniony do tego stopnia, że zgładzenie człowieka z innego narodu poprzedzone jest wymyślnymi torturami – jakby „za karę”, że jest Polakiem, Żydem, Ormianinem, -a nie tym [właściwym].
Co więcej giną również i „swoi” – ci, którzy odmawiają (bycia) „nieludźmi”, znajdują w sobie człowieczeństwo i mówią: „Nie – nie będziemy mordować naszych sąsiadów, przyjaciół, krewnych”.
Giną czasami taką samą śmiercią, czasami „litościwie” mniej okrutną…
Jednak giną.
W myśl innej zasady Doncowa, że kto z „naszych” nie chce nam się podporządkować, jest takim samym wrogiem.
Zostawiam Wam ocenę tego, co dzieje się obecnie na Ukrainie. Jak zmienia się myślenie. Jak złe będzie dla narodu ukraińskiego wszczepienie i implementacja zbrodniarzy na bohaterów. Jak wiele może zmienić w umysłach ludzkich, na ile może przyzwolić…
Ile przybliżyć, wyjaśnić, czy może raczej…- „wytłumaczyć”. Usprawiedliwić…
Strzeżcie się.
Strzeżcie…
Piotr Szelągowski
Obchody rocznicy Krwawej Niedzieli w Szczecinie 2013 rok
Źródło cytatu: Środowisko Żołnierzy 27 WDP AK w Szczecinie
Serdeczne podziękowania za organizację spotkania i wiele wzruszających momentów na i po spotkaniu dla wszystkich Organizatorów.
Dziękuję też za specjalny znaczek związany i z filmem i z treścią spotkania: „Nie Zapomnij o Kresach”.
Będę go dumnie nosił i podkreślał jego pochodzenie.
Liczę, że nie był to ostatni mój pobyt, wizyta – w tym pięknym mieście.
Pozdrawiam Wszystkich uczestników spotkania.
Piotr Szelągowski
